Welcome to marathityping.com. Now you can enjoy poems hourly. If you are poet do post your poems on this site.

मराठीकाविता मध्ये आपलं स्वागत आहे. दि. १.१.२०११ पासून marathikavita.org मध्ये 2321 कविता संपादित केल्या गेल्या. आता आपण प्रत्येक तासाला नवीन कवितांचा आनंद घेवू शकता.


पुरुष लबाड असतो

July 26th, 2014 No Comments   Posted in मुक्त छंद

पुरुष लबाड असतो

एकीकडे दाढी केस वाढवून
तुझ्या विरहात वेडा झाल्याच भासवत होतो
दुसरीकडे त्याच वाढलेल्या दाढी केसात
कोणाला तरी गुंतवू पाहत होतो
कारण शेवटी मी पुरुष होतो
पुरुष लबाड असतो
हे विसरलो नव्हतो ………

कुत्र्यासारखा तुझ्या माग पुढ घुटमळत
निष्ठा तुझ्या चरणी वाहत होतो
तुला नाही तुझ्या मैत्रीणीला तरी माझी
दया येते का पाहत होतो
कारण शेवटी मी पुरुष होतो
पुरुष लबाड असतो
हे विसरलो नव्हतो ………

बसथांब्यावर तुझी वाट पाहत मी
तासनतास उभा राहत होतो
तू येईपर्यंत तुझ्या सारख्या कित्येकीना
नीट निरखून पारखून पाहत होतो
कारण शेवटी मी पुरुष होतो
पुरुष लबाड असतो
हे विसरलो नव्हतो ………

तुझ प्रेम मिळाव म्हणून तेव्हा
मी काहीही करायला तयार होतो
पण आता ते फुकट मिळतंय
तरी नको नको म्हणत होतो
कारण शेवटी मी पुरुष होतो
पुरुष लबाड असतो
हे विसरलो नव्हतो ………

कवी
निलेश दत्ताराम बामणे


कोणी उगाच नाही…

स्वप्नात मोग-याचा, सहवास लाभलेला
कोणी उगाच नाही, बहरुन आज गेले…

वर्षानुवर्षे वस्ती, डोळ्यांत पावसाची
कोणी उगाच नाही, बरसून आज गेले…

त्यांच्याच कुंतलांनी, केला जरा इशारा
कोणी उगाच नाही, गुंतून आज गेले…

कैफात चांदण्याने, हातात हात धरला
कोणी उगाच नाही, घसरुन आज गेले…

ताबा खुळ्या फुलांनी, शेजेवरी मिळवला
कोणी उगाच नाही, पसरुन आज गेले…

कवी – महेश घाटपांडे


मी अजूनी तिथेच पण हरवली प्रिती कूठे

वाट बघूनी तुझ्या परतीची,
अधिर झाली भाषा प्रितीचि,
जरी पुसून टाकली पापणी,
तरी स्वप्ने तूझीच लोचनी……

तूझ्या आठवणींचा परीमल,
माझ्या स्वप्नांच्या खंडरात फ़िरतो,
जाणून गुढ माझ्या एकांताचे,
मना भोवती निराधार बसतो…..

प्रितीचे आपूले सोनेरी क्षण आज हरवले,
नयनांना तू गेल्याचे दुखः खूप सळले,
तूजवाचूनी ते सा-यांनाच कळले,
मग मायेच्या प्रतिबिंबाला नशिब माझे हसले…..

त्या पहील्या भेटीच्या आठवतो खूणा,
वाळलेल्या फ़ुलात गंध शोधतो पुन्हा,
धुंद तेच चांदणे पण आज ती धूंदि कूठे,
मी अजूनी तिथेच पण हरवली प्रिती कूठे……..

०६/०२/२०११
रमेश म्हात्रे


हुंडाबळी

July 11th, 2014 No Comments   Posted in मुक्त छंद

हुंडाबळी
पुरुषांच्या खांद्याला खांदा
लावून चालणारी मी
यशाची नवनवीन शिखरे
पादाक्रांत करणारी मी
अमर्याद त्यागाची जिवंत
मूर्ती असणारी मी
करोडो पुरुषांच्या यशाच
श्रेय घेणारी मी
माता म्हणूनी पुरुषांकडून
पुजली जाणारी मी
वेगवेगळ्या रुपात पुरुषांना
प्रेम देणारी मी
पुरुषातील पुरुषत्व सतत
जगात ठेवणारी मी
पण ! दुदैव पुरुषांकडून
हुंडाबळी ठरणारी ही  मी

कवी
निलेश बामणे


अंमल

June 12th, 2014 No Comments   Posted in मुक्त छंद

 

 

अंमल

व्यतिरीक्त सौंदर्याच्या पाहूण जे मी

तुझ्या प्रेमात पडाव अस तुझ्यात काहीच नव्हत …….

येताच लक्षात माझ्या नश्वरता या शरिराची

स्वतःच स्वतःवर हसण्या व्यतिरीक्त हातात माझ्या काहीच नव्ह्त……..

उमजून – समजून सार रक्तबंबाल होऊनही

मोह आणि आकर्षण तुझ कमी होत नव्ह्त……

राहिल्याने तू मागे ध्येया जवळी पोह्चण्यास

काही क्षण असतानाही माझ पाऊल पुढे पडत नव्हत …….

पाहणार स्वप्न मन माझ घालण्याची गवसणी

गगणाला स्वप्नातून तुझ्या बाहेर पडतच नव्हत…….

विश्वावर सार्‍या अंमल गाजवण जमल असत कदाचित

पण तुझ्या हृद्यावर ताबा मिळविण या जन्मात जमणार नव्ह्त……..

 

कवी

निलेश बामणे