Welcome to marathityping.com. Now you can enjoy poems hourly. If you are poet do post your poems on this site.

मराठीकाविता मध्ये आपलं स्वागत आहे. दि. १.१.२०११ पासून marathikavita.org मध्ये 2321 कविता संपादित केल्या गेल्या. आता आपण प्रत्येक तासाला नवीन कवितांचा आनंद घेवू शकता.


भ्रष्ट

July 1st, 2015 No Comments   Posted in मुक्त छंद

भ्रष्ट
जिथे दिसेल तिथे धावणारी जिथे मिळेल तिथे खाणारी
तू ही वाटलीस मला चार चौघीनसारखी काहीशी उथळ
म्हणून नकळत माझ्याही मनात विचार आला तुला एकदा भिडाव
हिमत केली एकदा आणि तुला भिडलो तेव्हा वाटलं तू माझीच वाट पाहत होतीस
जसा एकादा पारधी शिकारीची वाट पाहत असतो तसा
जसा मी तुला ओळखायला लागलो तस जाणवलं तू उथळ नाहीस
तू आहेस धीरगंभीर काहीशी शांत आणि पवित्र
पण आता मलाच स्वतःची लाज वाटू लागली होती कारण
माझ्या हातून पाप घडल होत तुझ पावित्र्य मी भ्रष्ट केल होत
आणि स्वतःच ही कदाचित ………
कवी
निलेश बामणे


हुंडाबळी

June 30th, 2015 No Comments   Posted in मुक्त छंद

हुंडाबळी
पुरुषांच्या खांद्याला खांदा
लावून चालणारी मी
यशाची नवनवीन शिखरे
पादाक्रांत करणारी मी
अमर्याद त्यागाची जिवंत
मूर्ती असणारी मी
करोडो पुरुषांच्या यशाच
श्रेय घेणारी मी
माता म्हणूनी पुरुषांकडून
पुजली जाणारी मी
वेगवेगळ्या रुपात पुरुषांना
प्रेम देणारी मी
पुरुषातील पुरुषत्व सतत
जगात ठेवणारी मी
पण ! दुदैव पुरुषांकडून
हुंडाबळी ठरणारी ही  मी

कवी
निलेश बामणे


मी अजूनी तिथेच पण हरवली प्रिती कूठे

वाट बघूनी तुझ्या परतीची,
अधिर झाली भाषा प्रितीचि,
जरी पुसून टाकली पापणी,
तरी स्वप्ने तूझीच लोचनी……

तूझ्या आठवणींचा परीमल,
माझ्या स्वप्नांच्या खंडरात फ़िरतो,
जाणून गुढ माझ्या एकांताचे,
मना भोवती निराधार बसतो…..

प्रितीचे आपूले सोनेरी क्षण आज हरवले,
नयनांना तू गेल्याचे दुखः खूप सळले,
तूजवाचूनी ते सा-यांनाच कळले,
मग मायेच्या प्रतिबिंबाला नशिब माझे हसले…..

त्या पहील्या भेटीच्या आठवतो खूणा,
वाळलेल्या फ़ुलात गंध शोधतो पुन्हा,
धुंद तेच चांदणे पण आज ती धूंदि कूठे,
मी अजूनी तिथेच पण हरवली प्रिती कूठे……..

०६/०२/२०११
रमेश म्हात्रे


मला न कळॆ ….

मला न कळॆ …….. …………………
एकांतात.., नभी
नजर फ़िरली…

अन स्वप्नात
दंगुन विरली……

चांदण्याची गर्दी.
होता बावरी…

दिसता चंद्रमा
मला ना आवरी….

मनोहरी भास…
वेल्हाळी सौंदर्य..

नजर विव्हळ…
मनात कल्लोळ….

पालव वा-यात…
देह विळख्यात…

अवखळ स्पर्श…
उद्रेकी भावना…

उदंड आकांक्षा..
भरल्या मनात….

बंधन फ़ितूर..
मिलन आतूर……

काय होत आहे
मलाच ,न कळॆ
………………………………………कविता लोहे……


कोणी उगाच नाही…

स्वप्नात मोग-याचा, सहवास लाभलेला
कोणी उगाच नाही, बहरुन आज गेले…

वर्षानुवर्षे वस्ती, डोळ्यांत पावसाची
कोणी उगाच नाही, बरसून आज गेले…

त्यांच्याच कुंतलांनी, केला जरा इशारा
कोणी उगाच नाही, गुंतून आज गेले…

कैफात चांदण्याने, हातात हात धरला
कोणी उगाच नाही, घसरुन आज गेले…

ताबा खुळ्या फुलांनी, शेजेवरी मिळवला
कोणी उगाच नाही, पसरुन आज गेले…

कवी – महेश घाटपांडे