Welcome to marathityping.com. Now you can enjoy poems hourly. If you are poet do post your poems on this site.

मराठीकाविता मध्ये आपलं स्वागत आहे. दि. १.१.२०११ पासून marathikavita.org मध्ये 2321 कविता संपादित केल्या गेल्या. आता आपण प्रत्येक तासाला नवीन कवितांचा आनंद घेवू शकता.


मला न कळॆ ….

मला न कळॆ …….. …………………
एकांतात.., नभी
नजर फ़िरली…

अन स्वप्नात
दंगुन विरली……

चांदण्याची गर्दी.
होता बावरी…

दिसता चंद्रमा
मला ना आवरी….

मनोहरी भास…
वेल्हाळी सौंदर्य..

नजर विव्हळ…
मनात कल्लोळ….

पालव वा-यात…
देह विळख्यात…

अवखळ स्पर्श…
उद्रेकी भावना…

उदंड आकांक्षा..
भरल्या मनात….

बंधन फ़ितूर..
मिलन आतूर……

काय होत आहे
मलाच ,न कळॆ
………………………………………कविता लोहे……


समर्थक

September 16th, 2015 1 Comment   Posted in कविता, मुक्त छंद

समर्थक
प्रेमाच्या दिवसाचा नाही
मी प्रेमाचा समर्थक आहे …..
प्रेमात लपलेल्या प्रचंड
ताकदीचा समर्थक आहे ……..
प्रेमाने जगात घडविलेल्या
क्रांतिचा समर्थक आहे ……..
प्रेमात लपलेल्या प्रेमळ
कवितांचा समर्थक आहे …….
प्रेमाने प्रेमिकांना दिलेल्या
ध्येयाचा समर्थक आहे ……..
प्रेमामुळे समाजात होणाऱ्या
बंडाचा समर्थक आहे …….
प्रेमासाठी बलिदान देणाऱ्या
प्रेमिकांचा समर्थक आहे ……….
प्रेमाला त्याग मानणाऱ्या
प्रत्येकाचा समर्थक आहे ………..

कवी – निलेश बामणे

म्हातारपण

September 11th, 2015 1 Comment   Posted in मुक्त छंद

म्हातारपण

म्हातारपण येण्यापूर्वी मृत्यू आला तरी चालेल
निदान दुसऱ्यांच्या डोळ्यात आपला मृत्यू पाहण तरी टळेल ……….

म्हातारपण येण्यापूर्वी मृत्यू आला तरी चालेल
निदान दुसऱ्यांवर अगतिकपणे  अवलंबून राहणे तरी टळेल ……….

म्हातारपण येण्यापूर्वी मृत्यू आला तरी चालेल
निदान स्वत:च्या हाताने उभारलेल घर सोडून जाण तरी टळेल ……….

म्हातारपण येण्यापूर्वी मृत्यू आला तरी चालेल
निदान आयुष्यभर जपलेल्या संस्कारांची होळी पाहण तरी टळेल ……….

म्हातारपण येण्यापूर्वी मृत्यू आला तरी चालेल
निदान आपल्याच कुटुंबाने आपल्याच मृत्यूची केलेली तयारी पाहण तरी टळेल ……….

म्हातारपण येण्यापूर्वी मृत्यू आला तरी चालेल
निदान आपल्या मृत्यूवर लोकांचे उपहासाने विनाकारण रडणे  तरी  टळेल………..

कवी
निलेश  बामणे


कोणी उगाच नाही…

स्वप्नात मोग-याचा, सहवास लाभलेला
कोणी उगाच नाही, बहरुन आज गेले…

वर्षानुवर्षे वस्ती, डोळ्यांत पावसाची
कोणी उगाच नाही, बरसून आज गेले…

त्यांच्याच कुंतलांनी, केला जरा इशारा
कोणी उगाच नाही, गुंतून आज गेले…

कैफात चांदण्याने, हातात हात धरला
कोणी उगाच नाही, घसरुन आज गेले…

ताबा खुळ्या फुलांनी, शेजेवरी मिळवला
कोणी उगाच नाही, पसरुन आज गेले…

कवी – महेश घाटपांडे


अंमल

July 27th, 2015 No Comments   Posted in मुक्त छंद

 

 

अंमल

व्यतिरीक्त सौंदर्याच्या पाहूण जे मी

तुझ्या प्रेमात पडाव अस तुझ्यात काहीच नव्हत …….

येताच लक्षात माझ्या नश्वरता या शरिराची

स्वतःच स्वतःवर हसण्या व्यतिरीक्त हातात माझ्या काहीच नव्ह्त……..

उमजून – समजून सार रक्तबंबाल होऊनही

मोह आणि आकर्षण तुझ कमी होत नव्ह्त……

राहिल्याने तू मागे ध्येया जवळी पोह्चण्यास

काही क्षण असतानाही माझ पाऊल पुढे पडत नव्हत …….

पाहणार स्वप्न मन माझ घालण्याची गवसणी

गगणाला स्वप्नातून तुझ्या बाहेर पडतच नव्हत…….

विश्वावर सार्‍या अंमल गाजवण जमल असत कदाचित

पण तुझ्या हृद्यावर ताबा मिळविण या जन्मात जमणार नव्ह्त……..

 

कवी

निलेश बामणे